De rechterlijke elite denkt dat ze Marine Le Pen, de hoop van miljoenen Fransen, zomaar kan wegpoetsen. Volgens Wynia’s Week krijgt Le Pen toch een kans om in 2027 mee te doen aan de presidentsverkiezingen, ondanks een verbod van een rechter die haar vijf jaar onverkiesbaar verklaarde. Precies op de dag dat een peiling haar als torenhoge favoriet aanwees – 37% in de eerste ronde, verpletterend boven de 21% van centrumpoliticus Edouard Philippe – probeerde justitie haar te knevelen. Maar onder druk van massale verontwaardiging schiet het Hof van Beroep nu in de versnelling. Zelfs het notoir trage Franse rechtssysteem ruikt dat ze hier niet mee wegkomen.
De ophef is enorm, en niet alleen bij Le Pens achterban. Zelfs de linkse publieke omroep, die net als onze NPO een rood sausje heeft, noemde het vonnis “zwaar”. Gematigd-rechtse premier François Bayrou bromde dat “Frankrijk het enige land is waar zoiets kan”, terwijl radicaal-linkse Jean-Luc Mélenchon – ja, die van de eeuwige revolutie – het een schending van Le Pens rechten noemde. “Alleen het volk mag oordelen,” brieste hij. Zijn socialistische en communistische kameraden keken zuur: Mélenchon klinkt ineens als een rechts-populist die D66-achtige rechters aanklaagt. Grappig, toch?
En dan heb je nog Laurent Wauquiez van de Republikeinen, die Le Pen eerder als slachtoffer van partijdige rechters ziet dan als fraudeur die straf verdient. Veel Fransen slikken het officiële verhaal – dat Le Pen en haar Rassemblement National (RN) het Europees Parlement zouden hebben opgelicht – sowieso niet. Zelfs oud-president Nicolas Sarkozy, die ook al jaren door rechters wordt gejaagd, sluit zich aan bij het koor: dit riekt naar een politiek gemotiveerde heksenjacht. Le Pen zelf sloeg terug met een rake oneliner: “In het land van de mensenrechten houden rechters een autoritair systeem in stand.” Een RN-parlementariër ging nog verder en vergeleek haar met de burgemeester van Istanbul, kaltgestellt door Erdogan. Hyperbool? Misschien. Maar het sentiment leeft.
Le Pen (56) is klaar voor haar vierde gooi naar het Élysée in 2027, nu Macron eindelijk op moet rotten. De peilingen geven haar een monsterscore, en toch probeert justitie haar te saboteren. Lukt haar beroep niet, dan schuift RN-voorzitter Jordan Bardella (29) door. Maar laten we eerlijk zijn: die jongen is nog te groen. Hij mist Le Pens rauwe charisma, haar vermogen om kiezers decennialang aan zich te binden. Zonder haar dreigt het RN-kiezersblok te versplinteren, met types als Eric Zemmour en Marion Maréchal die in de coulissen loeren.
De week van de Lentekriebels staat weer op het punt van beginnen. En dat is zorgwekkend. Lentekriebels is namelijk niets meer of minder dan de seksualisering van onze jeugd. Onze vrienden van Gezin in Gevaar verzetten zich hiertegen. Met kracht. Bestel nu GRATIS hun Zwartboek Lentekriebels om te ontdekken waar die walgelijke Rutgers-week echt over gaat - en kom in verzet!