Ook het afgelopen jaar lieten de publieke omroepen zich weer van hun meest linkse kant zien. Een overzicht.
Vooral Geert Wilders moest het weer ontgelden. Eerder deze maand stak een interviewer van de staatsomroep haast een
ware tirade af tegenover de PVV-leider. Onder het mom van "er zijn mensen die zeggen" verweet de journalist Wilders verdeeldheid en haat te zaaien. Om vervolgens onschuldig te vragen, "Kunt U zich dat voorstellen?" Nou, de kijker inmiddels wel! Het was in ieder geval duidelijk wat de journalist er zelf van vond.
De aankondigde samenwerking van Wilders met het Franse Front National was voor de NOS gelegenheid om het vermeende fascistische verleden van die partij
onder het licht te brengen. "
Guilt by association" noemen de Britten dat: Als de vrienden van Wilders niet fris zijn, zal hij dat ook wel niet zijn. KRO's
Brandpunt hield dit zelfs een halve uitzending vol.
Zoals gebruikelijk verzweeg de publieke omroep ook dit jaar moslimgeweld
keer op
keer op
keer op
keer op
keer op
keer op
keer.
Waar Wilders door de NOS werd afgebrand, werd de Amerikaanse president Barack Obama keer op keer opgehemeld. Zijn blunders in het buitenland werden
door de VARA goedgepraat, zijn blunders in het binnenland
door Nieuwsuur. Obama-critici werden bij
Buitenhof de mond gesnoerd. De NCRV bleef de vermeende retorische kracht van Obama
de hemel in prijzen.
NOS op 3 maakte er
een compilatie van. Zelfs de begrafenis van Nelson Mandela was voor zowel
De wereld draait door als
Nieuwsuur vooral aanleiding om van de zoveelste 'indrukwekkende' toespraak van Obama verslag te doen.
Voor de Republikeinen hebben de meeste Nederlandse televisiejournalisten daarentegen weinig respect. Tijdens de Amerikaanse schuldencrisis in oktober legde de NOS de schuld van alle problemen
uitsluitend bij hen. De Republikeinen zouden
niet hebben willen onderhandelen, terwijl het natuurlijk Obama was die een simpele ophoging van het schuldenplafond eiste en daar geen enkele concessie tegenover wilde stellen. Eerder nam het
Achtuurjournaal al alle "
talking points" van de Democraten over in
diens verslaggeving.
Het aantal keren dat we de VARA-presentator van
Buitenhof Kees Driehuis dit jaar in DDS-TV voorbij hebben zien komen, is op alle handen van de redactie niet te tellen. Die man weet zijn mening totaal niet te verbergen. Wanneer VVD-leider Halbe Zijlstra bijvoorbeeld voorstelde de regels voor banken iets te versoepelen, raakte Driehuis in paniek en vroeg hij zich af of Zijlstra de afgelopen jaren
onder een steen had geleefd. Banken zijn volgens Driehuis namelijk
niet te vertrouwen.
Driehuis vond het ook moeilijk
onderscheid te maken tussen bezuinigingen en lastenverzwaringen, maar daarin was hij bepaald niet alleen. Ook het
Achtuurjournaal wist het onderscheid niet te maken. Jort Kelder beklaagde zich
bij De wereld draait over over het maatschappelijke verzet tegen de 'bezuinigingen', die geen bezuinigingen, maar belastingverhogingen zijn.
Nieuwsuur-presentatrice Mariëlle Tweebeeke sprak over "
enorme bedragen aan bezuinigingen."
EenVandaag 'vergat' de lastenverzwaringen, maar niet de bezuinigingen, toen het probeerde uit te leggen
waarom de Nederlandse economie niet sneller groeit. De journalisten van de publieke omroep beriepen zich ook graag op een vermeende meerderheid van economen die het Nederlandse bezuinigingsbeleid onverstandig achtten. Zie bijvoorbeeld
Buitenhof en
EenVandaag. Niet dat ze overigens veel moeite deden om economen te vinden die wel voor een besparingsbeleid pleitten.
Ook de actualiteitenrubriek van de NCRC,
Altijd Wat, is bij ons vaak in beeld gekomen. Dat programma deed er alles aan om Nederlanders te doen denken dat ze
in een racistisch land leven. Nederlanders zouden
worstelen met hun koloniale verleden. Ook hekelde
Altijd Wat het
Amerikaanse kapitalisme,
strenger straffen,
reclame,
het feit dat farmaceutische bedrijven graag geld verdienen, en riep het op tot
werkverschaffing zoals in de jaren dertig, want toen ging het zo goed in Nederland.
Voor de gemiddelde lezer van Joop.nl zal het een mooi televisiejaar zijn geweest. De DDS'er betaalt ook aan de publieke omroep mee, maar wacht nog altijd op een publieke omroep die hem niet probeert te bekeren. Misschien dat het volgend jaar beter gaat?